Soms betrap ik mezelf erop dat ik als NGK-er een beetje jaloers ben op de PKN. Nu ook weer. Wat een prachtig jaarthema is er gekozen voor het seizoen 2026-2027: ‘Beweeg mee! Kerk-zijn in het krachtenveld van Christus.’

Vooral die metafoor van het krachtenveld spreekt me zeer aan. Ik zie daarin een verwoording van het bijbelse idee van het koninkrijk van God (waar Jezus altijd over sprak). Dat koninkrijk blijft voor veel mensen vaak nogal abstract. Of het wordt snel ingevuld met ideeën over ‘later’, ‘hierboven’ of ‘reeds en nog niet’.

Maar een krachtenveld, dat is er hier en nu. Niet direct te zien, maar wel heel werkelijk. Tastbaar, voelbaar, ervaarbaar. Een dynamische ruimte waarin Christus zelf aanwezig is. Waar zijn leven, zijn Geest, zijn vergeving en genezing, zijn genade en zijn kracht stromen. Vaak stil en verborgen, soms openlijk en zichtbaar, altijd bevrijdend.

De metafoor helpt ook om een activistisch misverstaan van het koninkrijk van God te ontzenuwen. Koninkrijk als: ‘wat we met Gods hulp allemaal in het Koninkrijk kunnen doen’ of ‘handen uit de mouwen steken en Jezus als voorbeeld’ (zo schreef Aad Kamsteeg daar onlangs over in het Nederlands Dagblad).

Het koninkrijk van God is het krachtenveld van Christus. In dat krachtenveld hoef je niet eerst iets te presteren. Je stapt erin. Of beter: je wordt erin getrokken. Je ontvangt voordat je handelt. Je ademt voordat je beweegt. Activiteit verdwijnt niet, maar verandert van karakter. Niet trekken en duwen, maar meebewegen. Niet bouwen aan iets van ons, maar deelnemen aan wat van God is. Niet het voorbeeld van Jezus volgen, maar participeren in Christus.

Het koninkrijk van God is het krachtenveld van Christus.

Daarin leven wij, bewegen wij en zijn wij.